28 Ekim 2013 Pazartesi

GÜN BATARKEN...



Önceki gün, bütün gün tembellik yaptıktan sonra, ancak akşamüstü deniz havası alalım ve birer kahve içelim düşüncesiyle Büyükçekmece sahiline indik. 
Hava nefisti çünkü. 
Sanırım bunlar kıştan önceki son sıcak günler... 
Ya da bilmiyorum, kasım ayında da güneşli günler olur mu? Oluyordu galiba... 
Pastırma yazı denen bir şey vardı... 
Cemre'ydi, pastırma yazıydı... 
Hiç mi hiç anlamam... 
Ne gelirse onu yaşıyorum... 
Pazar günü de muhteşem bir gün batımı düştü payımıza.


       İnsanın yaşadığı yerde ya da yakınında deniz olması ne hoş...
En azından ben öyle düşünüyorum. 
       "Çarşaf gibi" derler ya hani... 
Deniz tam da o kıvamdaydı... 
       Çoluk çocuk herkes dışarıdaydı... 
       Şunun şurasında evlere tıkılmaya ne kaldı? 
Çıkmak lazım... 


Balıkçı heykelimiz... 
Şehirleri, kasabaları ne kadar güzelleştiriyor heykeller değil mi?


Biz kahvelerimizi yudumlarken güneş yavaşça battı...
Gözüme, gönlüme, ruhuma dokunarak gitti...
Bana da bu keyifli anları ölümsüzleştirmek kaldı.












8 yorum:

  1. Ayyyy! Sezer biliyomusun benim kucuklugumun yazlari orada gecti, cok ayri bir yeri vardir Buyukcekmecenin!!! Cok duygulandim....hazir gaza gelmisken blog yapayim :-) Sanirim bir resmim var ordan kalma :-)

    YanıtlayınSil
  2. eline sağlık. yakınız galiba. bende giderim bazen B.çekmeye çok sakin huzur dolu bi yer...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim.
      Beylikdüzü'nde oturuyoruz biz. Siz?:)

      Sil
  3. Harika fotoğraflar Sezercim. evet iyi ki denizimiz var:) Yakın tarihlerde ben de denk geldim böyle bir güneş batımına.. çektim an be an güneşi.. pek bir mutlu oldum :) böyle bi güneşi gördüğüme.. senide mutlu etmiş.. fotoğraflarından belli.. nice güneşli günlerimiz olsun hep.. bakan gözlerine, çeken ellerine sağlık.)

    YanıtlayınSil

Yorumu olan?