Geçtiğimiz hafta annemle iki günlüğüne Eskişehir'e gittik. Nurşen Öğretmenim'i kısa süreyle kaçırmışım :) (Leylak Dalı) Yakın zamanlarda aynı yerlerde gezmişiz. Onun Eskişehir yazısını görünce ben de bahsedeyim o zaman dedim:) Zira bundan bir önceki Eskişehir gezisini anlatmamıştım ve aklımda kalmıştı. O ziyarette de Orhun'laydık ve çok eğlenmiştik. Yazının ikinci yarısında biraz bahsederim.
Nurşen Öğretmenim'in de dediği gibi "Bir kez daha Eskişehir". Ara ara gittiğim bir yer. Yanımda dönüşümlü olarak eşim, annem, kardeşim. Orhun'la bir kez denk geldi. Her biriyle şehri ayrı değerlendiriyoruz çünkü Eskişehir buna açık, çok yönlü bir kent. Sanat isteyene sanat, eğlence isteyene eğlence; yemyeşil parklar, kafeler... Hem genç, hem olgun. Hem eski hem yeni. Öğrenciler ve turistler tarafından çokça tercih ediliyor ancak kaotik değil. Resetlenmek için kaçtığım noktalardan biri. Çok gittim geldim, az bahsettim. Yine detaya girmeyeceğim, biraz fotoğrafla ilgi çekeyim. Gerçi reklama ihtiyacı yok. Benim gibi sık sık yolunu düşüren ya da ilk fırsatta düşürmek isteyen, tanıyan, bilen çok. Tarihi ya da yeni müzelerini layığıyla gezip bitirebilmek için bile bir gün yetersiz kalacaktır. Bu yazının da yetersiz kalacağı gibi...
Efendim, bir perşembe günü düştük yola. İstanbul-Eskişehir yolculuğunun en keyifli yanlarından biri trenin tercih edilebilir olması. İstanbul'dan yola çıkıp üç saat sonra hedefe varıyorsun. Yanımda illâ bir kitap oluyor ancak genelde gözümü camdan ayıramıyorum. Bir de ne kadar "Dikkatimi manzaraya vereceğim, her zaman trenle yolculuk yapmıyorum ki" desem de illâ bir sohbet muhabbet oluyor trende:) Eş, anne, kardeş, evlat, artık kiminleysen çeneler bir düşüyor. Hem dışarıyı izliyorum, hem muhabbet ediyorum. Kitabım da benimle gezmiş, hava almış oluyor.
Eskişehir'in en çok müzeleri, kitapçıları ve kafeleri ilgimi çektiğinden bu zamana kadar parklarını gezmemiştim. Porsuk kıyısında takılmak, Odunpazarı'nı arşınlamak ya da caddelerde yürüyüş gibi açık hava etkinlikleri her zaman olan şeyler ancak Sazova Parkı'na gitmemiştim. Artık takvimsel olarak kışa doğru yaklaşıyor olduğumuzun psikolojisiyle Eylül ayındaki güneşli ortamı kaçırmayalım dedik ve bu kez neredeyse tüm günümüzü Sazova Parkı'na ayırdık. Tabii öncesinde çi böreklerimizi yemeyi ihmâl etmedik:)
Tam ismiyle "Sazova Bilim Kültür ve Sanat Parkı". Akvaryumuyla, bilim müzeleriyle, masal şatosuyla, daha pek çok etkinlikle çocuklar için bir cennet gibi. Tabii biz daha çok çocuklara hitap eden bilim müzelerine, akvaryum ve hayvanat bahçesine girmedik. İsteğimiz park havasını almaktı. Öyle de yaptık. Açık alanlarına bayıldım.
Neden daha önce gitmediğimi sorguladım. Gerçi bunda genelde ya çok sıcak ya da serin havalarda Eskişehir'de olmamızın etkisi vardı. Zaman bu zamanmış. Bu Eylül'ün aktivitesi olarak Sazova'da harika bir gün geçirdik.
Daha girerken parka gösterilen özeni anlıyorsun. Portatif kafeler ve hediyelik standları öyle sevimli bir düzen içinde ve tertemiz duruyorlar ki iç açıyorlar, göz yormuyorlar.
Bol bol yürüdük, yoruldukça banklara oturduk dinlendik, harika göl manzarasına karşı bir şeyler içtik.
Çocuk değiliz dedim ama bu her noktadan görünüp bize göz kırpan Masal Şatosu'na girmemize engel olmadı:)
Ve diğer fotolar... Abartmadık ama fotoğrafa da bir miktar vakit ayırdık.
Masal Şatosu'nun seyir terasından, azıcık benim de göründüğüm bir fotoğrafı da ekleyeyim. Merdivenleri göze alanların çıkması lâzım. Parkı seyretmesi gerçekten çok hoş. Prenses kostümü giymiş heyecanla şatoya koşturan kız çocuklarını fark etmek de...
Bu da içeriden bir prenses. Rapunzel... Yani ileride çilesi bitecek ve prenses olacak hayırlısıyla:)
Sazova, düzenli Avrupa kentlerinin ya da yeşile önem veren diğer büyük ülkelerin parkları gibi özenli ve temiz. Belli ki ziyaretçiler de bunun bilincinde. Ülkemizde pek çok yeşil alanda tanık olduğumuz değerbilmezlik burada yok. Şehrin caddelerinde de aynı özen korunuyor gibi. Ve biliyorsunuz, romantik şehirler kategorisinde sayabiliriz, Eskişehir'in ortasından da tramvay geçiyor.
Okullar açıldı malûm. Şehrin sokaklarını öğrenciler doldurmaya başlamış. Yeni gelenlerin, ilk sınıf öğrencilerinin heyecanı belli. Zamanla alışacakları kentin ilgi çekici noktalarında selfi çekip duruyorlar:) Hepsinin yolu açık olsun. Onların ve yerli turistlerin takıldığı kitap-kafelerden biri olan Adımlar'da vakit geçirdim yine. Otelimiz hemen onun karşısında, Porsuk üzerindeki minik bir köprü aşımı uzağındaydı. Otel konaklamalarını seven insanlardan olan annemi akşam yemeğinden sonra odada bıraktım ve Adımlar'a kahve içmeye çıktım.
Tabii ki hatıra kitabımı satın aldım. Kahvemi yudumlarken John Berger'ın çok sevdiğim yazılarına daldım.
Zaman olarak kısa, keyif olarak yoğun geçen Eskişehir gezimizi kasmadan, aylaklık ederek, sakin sakin yürüyüp ilgimizi çeken her yerde duraklayarak tamamladık. Cumartesi gününe denk gelen dönüşümüzü uygun bir saate aldık ki akşam oynanacak Fenerbahçe-Galatasaray maçına yetişelim. Maç günü öğleden sonra trenle Kadıköy'e ulaşmak biraz heyecanlı oldu:) Eskişehir'in düzenli ve yeterli kalabalığından sonra ilk anda bir bocalama durumu yaşasak da İstanbul'un keşmekeşine alışık bünyelerimiz hemen toparlandı ve duruma uyum sağladı. Şimdi hafızamızda güzel bir Eylül seyahatinin hatıraları var. Bunları bir önceki gezinin anılarıyla harmanlayayım.
O zaman yazmak isteyip de yazamadığımı belirtmiştim. Bir parantez açmış olayım. Onlar da 2023'ün ocak ayına ait görüntüler ki Eskişehir kışın epeyi soğuk olsa da yine keyifli yine keyifli.
Mesela, o zaman gidip gelip Karakedi Bozası içmiştik. Gördüm ki Eskişehir'de millet İtalyan'ların evine giderken ayak üstü espresso içmeleri gibi gelip gidip boza içiyor. Biz de öyle yaptık:) Bozayı severim. Karakedi yılların bozacısı. Bu şehre özgü. Vefa'dan biraz daha farklı. Ben seviyorum.
Bu şehre özgü işler yapalım derken Pino'dan hamburger de yedik. 1978'de açılan burgercinin Türkiye'de ilk olma iddiası var. Onu bilemiyorum ama Eskişehir'in ilk burgercisi olduğunu ve kentin yerlilerinin ortak hafızasında yer aldığını biliyorum. Ortak hafıza demişken tam bu noktada enfes bir kitap önermek isterim.
Yaklaşık iki sene önce alıp okuduğum "Avare Adımlarla Eskişehir" kitabı beni bu kente dair fazlasıyla bilgilendirmişti. 60'lı yıllardan beri Eskişehirli olduğunu söyleyen yazarı Prof.Dr.Levend Kılıç'ı AÖF İkinci Üniversite kapsamında Görsel İletişim Tasarımı öğrencisi olduğum için tanıyordum. Daha doğrusu canlı dersleri veren her öğretim üyesi onu muhakkak anlatıyordu. Anadolu Üniversitesi GSF'de "Hocaların Hocası" durumu yani. Çok sevildiği belliydi. Ben de yazdığı tüm kitapları edindim. Ne yazık ki yaklaşık iki hafta önce vefat etti. Takip ettiğim her öğretim görevlisi kendisinden yine büyük bir saygıyla, sevgiyle bahsettiler. TEGV'nin de ilk yönetici üyelerinden biri olması sebebiyle birçok haberde yer aldı. Ardında faydalı izler bırakmak ne güzel. Açık öğretim sisteminin de koordinatörlerindenmiş ve ben de onu bu vesileyle tanımıştım. Onun akademik kitaplarından farklı olan Avare Adımlarla Eskişehir'i okuyup, bir de geçmişe ve bugüne dair öğrendiklerimle, farklı bir gözle gezmiştim bu kenti. Mekânı cennet olsun.
Bir müzeler kenti olan Eskişehir'de her birini layığıyla gezmek için bir günün yeteceğini düşünmüyorum.
Ben yıllar içinde o anki isteğime göre seçerek ziyaret ettim her birini. En sevdiğim, en yenilerden biri olan OMM'dir. Yani Odunpazarı Modern Müze. Görmeden dönülmez. Biz de öyle yapmıştık.
Bir önceki seyahatte yeni açılmış bir müzeyi daha ziyaret etmiştik. Kendisi yeniydi ama konsepti gelenekseldi.
Yeraltı suları bakımından zengin bir bölgede yer alan ve dolayısıyla hamam geleneği de olan kent açısından iyi düşünülmüş bir müze. Çok sevdik, ilgiyle gezdik. Bölgenin sıcak yeraltı kaynaklarının tarihini anlatan video gösterimini de izledik. Ortam buram buram beyaz sabun kokuyordu, dışarıda hava çok soğuktu. Huyumuz değildir ama canımız hamama gitmek istedi. Hemen bir araştırma yaptık. Yakınlarda yüksek puanlı bir hamam seçtik:) Akşam üzeriydi. Kadın bölümleri kapalıymış. Bizim gibi o saatte gelen bir kadıncağız nasıl kızdı. Almanya'dan geliyormuş, heveslenmiş. İnternetteki saatlere aldanmış. "Sabah ben döneceğim, gelemem" diye sinirlenip gitti. Kış tarifeleri farklıymış. Velhasılı Orhun hamama girdi:) Ben de onu beklerken Adımlar'da kahve-kitap keyfi yapmıştım. Yani müzenin böyle bir etkisi var:) Az önce kitaba bir şey için baktım, arasında müzenin biletini bile sakladığımı fark ettim:)
Kentin turistik merkezinin bir miktar dışındaki bölgelerde bol bol modern şehir heykeline rastlamıştık.
İşte böyle! Son iki Eskişehir gezisini birleştirip böyle ufak bir yazı çıkardım ortaya. Yıllar içinde gezip gördüğüm, sevdiğim çok daha fazla şey var oysa. İlk kez gidecek olanlar önceden güzelce bir araştırma yapmalı. İlgisi olan Devrim Arabası'na uğramayı ihmâl etmemeli örneğin. Müzeleri güzelce listelemeli. Tüm sokak heykellerinin izini sürmeli. İsteyen gondola binmeli. Porsuk çayı kıyısında bolca vakit geçirmeli. Havacılık şehrinde olduğunu unutmamalı, ara ara yükselen jet seslerine alışmalı. Hâttâ Vecihi Hürkuş Havacılık Müzesi'ni gezmeli. Görüldüğü gibi burada yapacak şey çok. Bazen İstanbul'dan kaçıp gitmekte haklıyım. Yerli turisti zaten bol. Az da olsa Japon turistleri gördüğümü de söylemeliyim. Bu kadar renkli olmasına rağmen yine de sakin bir şehir Eskişehir. Levend Kılıç'ın Porsuk Çayı'na ve bu duruma dair sözleriyle yazıyı bitirmek isterim:
"Bu küçük çayın acelesi pek yoktur. Aktığı bile belli değildir. Kendine özgü yavaş temposu, şehre de sinmiştir. Eskişehir yavaş bir şehirdir aynı Porsuk Çayı gibi. Etrafını gençler çevirmesine rağmen su onları umursamaz, onların enerjisinden bihaberdir, çevresini kendine uydurma çabasındadır sanki. Kıyısında koşuşturan insan görmek zordur. O hayatın yavaş yavaş ilerleyen bir şey olduğunu hatırlatır herkese. Porsuk'un bu yönünü sevmemezlik edemem".
Dediğin gibi herkesin gezi notları farklı olur. Eskişehir son yıllarda çok değişmiş, gelişmiş bir şehir. Otuz yıl önce Ankarada öğrenciyken mavi trenle giderken hep uğrardık. Haşhaşlı çörek diye bağıran satıcılar vardı. sabaha yakın uğradığımızdan uykulu uykulu bu sesler ninni gibi gelirdi. hey gidi günler, bunlar da
YanıtlaSilgeldi geçti bile. Adımlar'ı bilmiyordum, tekrar gidersem mutlaka uğrayacağım.
İşte bahsettiğim kitapta o kokular, o gar, satıcılar, istasyon görevlisi hepsi var. Şehrin kendine has özeliklerini okuduktan sonra şimdiki zamanda gezmek ayrı bir keyif veriyor.
SilAdımlar'ın tatlıları da güzel bu arada:)
Sevgiler Buket...
Ne hoş anıları olan geziler olmuş! :)
YanıtlaSilGeziler şehrin değişik iklim zamanlarında olunca ayrı tatlar vermiştir. İçinden geçmek dışında ilk derli toplu Eskişehir gezisine 2014'te gitmiş ve pek güzel gezmiştim. Derken 2013 yazındaki günübirlik gezi hem anıları tazeledi, hem başka güzel anılar bıraktı.
Bana öyle geliyor ki, her sene değilse de iki senede bir Eskişehir'e gitmek iyi olur. :)
Bence de en azından iki senede bir:) Ziyaretçilerinin hafızasında iyi anılar oluşturup kendini özleten bir şehir inşa edenleri tebrik etmek lâzım.
SilKocaman sevgiler Ekmekçi Kız...
Ah keşke denk gelseymişiz Sezercim, ne güzel olurdu. Eskişehirsevenler Klübü kuralım ne dersin? Defalarca gittiğim halde her seferinde ilk kez gibi heyecanlanıyorum ve aynı yerleri tekrar tekrar görmekten bıkmıyorum. Bir büyüsü var sanki şehrin. Adımlar benim de favori kitap-kafem. Ne güzel biz de birbirimizin adımlarını takip etmişiz. Kimbilir belki bir dahakine birlikte gideriz...
YanıtlaSilNot: Levent Kılıç'ın kitabını ben de geçen yılki gidişimde almıştım, öldüğüne çok üzüldüm.
Üstelik kulübün katılımcısı da çok olur değil mi?:) Bir dahaki sefere siz Ankara'dan, ben İstanbul'dan trene binelim, ortada buluşalım bence Nurşen Öğretmenim:) Bu şehre dair tamamen sizinle aynı hisleri besliyorum. İyi ki var :)
SilLevend Kılıç sizin oralarda olduğunuz tarihlerde vefat etmiş bile olabilir. 19'unda okulda anma töreni vardı herkese açık. Saati tutsa katılırdım ancak o gün akşam üzeri Eskişehir'e inmiştik. Mekânı cennet olsun. Keşke onun gibi aydınlar daha fazla olsa dedirten insanlardanmış.
NOT: Bir sonraki yorumunuzu da paylaşmadım. Çünkü ilki kaybolmamıştı. Yazıyı yazdıktan sonra hiç bilgisayarı açmadım. Telefonda gördüğüm, yahoo'ya düşen yorumları yayınladım. Son yorumları görememiştim henüz. Sıkıntı benden kaynaklandı yani:)
Çok çok teşekkür ediyorum. Kocaman sarılıyorum.
Eskişehir benim de çok sevdiğim yerlerden biri. Daha önce bir kez annemlerle, bir kez eş-çocuklarla, bir kez arkadaşlarla gittim ama doyamadım, geçenlerde eşime dedim hatta, bu sonbaharda günübirlik gitsek ya diye. Ne iyi yapmışsınız sevgili Sezer
YanıtlaSilÖzlenen bir şehir yapanları tebrik etmek lâzım. Güzelliğini aynen korusun ve biz bunaldıkça kaçalım Eskişehir'e:) Deniz olmadan rahatlatan bir yer bana enteresan geliyor :)
SilSevgiler Şule. Kocaman öpücükler...
Merhabalar.
YanıtlaSilEskişehir ile ilgili hazırlamış olduğunuz gezi ve tanıtım yazınızı okudum. Çok beğendim. Kaleminize, emeğinize ve gönlünüze sağlıklar dilerim.
Allah izin verirse, eşimle birlikte Eskişehir'i ben de ziyaret ederek gezmek ve tanımak istiyorum.
Selam ve saygılarımla birlikte sağlıklı, huzurlu ve mutlu günler dilerim.
Teşekkür ederim Recep Bey. Sağlıkla, huzurla gezmeniz dileğiyle...
SilSelamlar, sevgiler...
Çok özeniyorum bu Eskişehir yazılarına! Seninki de muhteşem.. Umatım ben de gidebilirim bir gün çünkü ben son gittiğimde Eskişehir sarı tozlu bir kasabaydı….
YanıtlaSilBence yaparsın Cerencim . Gönlünce olsun:)
SilÖpüyorum kocaman.
Kışın gitmiştik. Minik camdan bir kedicik almıştım andaç olarak... Tekrar gitmeyi hatırlattı güzel yazınız.
YanıtlaSilÇok teşekkür ediyorum:) Sıkıldıkça gidilesi şehir:)
SilSevgiler...
ne güzel şehir evet. john berger de görse severdi :)
YanıtlaSil:) Belki görmüştür:) Türk yazarlarla ilişkisi iyiydi bilirsin. Türkiye'ye gelmişliği de var.
SilSevgiler Deep...
Eskişehir; gitmeyi, görmeyi , gezmeyi en çok istediğim kentlerden biriydi. Gidemedik. Uygar , çağdaş bir Anadolu Kenti olarak Üniversite seçerken öğrencilerin en çok tercih ettikleri yerlerin üst sıralarında yer alırdı.
YanıtlaSilİstendiğinde, dürüst çalışıldığında yerel yönetimlerin neler başarabileceğinin de en büyük kanıtıdır bence.
Sazova Bilim Kültür ve Sanat Parkı'nın övgüsünü çok duydum.
Fotoğraflarla harika bir gezi yaptık sevgili Sezer. Yeğenim Eskişehir Tıp Fakültesi Çocuk Bölümü'nde doktor. Uzakları yakın kılabilsek O da çok sevinirdi .
Emekle, özenle hazırlanmış muhteşem bir yazıydı.
Teşekkürler.
Bu sene de yoğun tercih almış üniversite. Sitesinde paylaşmışlardı. Gençler haklı:)
SilHakikaten istenince oluyormuş.
Yeğeniniz orada doktormuş, ne kadar güzel. Belki uzaklar bir şekilde yakın kılınır Makbule Öğretmenim. Dilerim gönlünüzce olsun.
Ben çok teşekkür ediyorum. Kocaman sevgiler, öpücükler...
Severek okudum. Ve çok Avrupai bir şehir değil mi? Bayılıyorum sokaklarında dolaşmaya, kafelerinde oturmaya. Favorim, Varuna Gezgin'dir. Saatlerce oturur şarap içer, pizza yerim. Sanki Avrupa'da gibi takılırım. Sizde keyifle dolaşmışsınız. :) Sevgiler.
YanıtlaSil"Avrupai olması şart mı, bize özgü olsun vs." derler ya, bazen X'de falan da görürüm. Ben Avrupa şehirlerini seviyorum açıkçası ve Eskişehir de dediğin gibi bu anlamda beni mutlu ediyor:)
SilVaruna Gezgin'in konsepti aynı ama ismi değişmiş. Tam onun yanındaydı kaldığımız otel. Annem tercih etmedi, girmedik. Ama hakikaten keyifli.
Sevgiler Dada. Öpücükler...
Ne güzel yapmışsınız hiç gitmedim Nurşen hocamın ve sizin yazınızdan sonra iyice heveslendim kısmet olur inşallah. Fotoğraflar çok güzel bu arada. Hülya
YanıtlaSilGidin Hülya Hanım, gidin. Trenle çok kolay, çok keyifli:)
SilSevgiler benden...
Eskişehir i çok merak ediyorum umarım bir gün gidip görme fırsatını bulurum 😊
YanıtlaSilUmarım gelip görürsün Derya:) Gönlünce olsun...
Sil